Krijgt het Kortrijkse stadsbestuur de cultuurprijs taal- en letterkunde?

Zij: “Met de Koninklijke Academie voor Nederlandse Taal- en Letterkunde, afdeling cultuurprijzen. Wij zijn er 24 uur op 24 uur voor Cultuur. U bent verbonden met de permanente beluistering. Ik  luister.”
Hij: “Goede avond mevrouw. Ik ben blij dat u er inderdaad bent, 24 uur op 24 uur voor Cultuur met grote C! Wat is Vlaanderen toch een voorbeeldig land. De kracht van de verandering is waarachtig voelbaar.”
Zij: “Dank u voor het compliment, maar waarvoor belt u precies?”
Hij: “Ik bel u van op de Kortrijkse gemeenteraad, mevrouw. Ik zit hier stilletjes in het publiek te luisteren en plots werd ik overweldigd door een warm gevoel.”
Zij: “Hoe bedoelt u dat, meneer?”
Hij: “Het taalgebruik, mevrouw, het taalgebruik in deze gemeenteraad. Het is zó mooi, zó elegant, zó aangrijpend, zó meeslepend. Ik dacht: dit moet ik direct melden. Ik weet dat de Koninklijke Academie prijzen uitreikt. Wel, Kortrijk verdient een prijs voor het taalgebruik in de raad. Kortrijk verdient trouwens graag prijzen.”
Zij: “Neem me niet kwalijk, meneer, maar wat is er zo bijzonder aan het taalgebruik in de Kortrijkse gemeenteraad?”
Hij: “Ach mevrouw, het is een lust voor het oor. Die gevatte, goed verwoorde tussenkomsten van de oppositie en die zwierige, genuanceerde antwoorden van de meerderheid, zo voorbeeldig beknopt en ter zake! En die schitterende omschrijvingen in de teksten die ter bespreking voor liggen. Puur Cultuur, mevrouw! Ze zeggen soms dat de Fransen eloquent zijn, dat onze zuiderburen zo prachtig formuleren, dat ze het niemendalletje dat ze te zeggen hebben zo sierlijk verpakken. Welnu, in de Kortrijkse gemeenteraad moeten ze daar niet voor onder doen. Ik fleur hier helemaal van op.”
Zij: “Kunt u daar misschien een voorbeeld van geven, meneer?”
Hij: “Zeker, zeker. Ik pik er één itempje uit. U weet dat het nogal plompverloren klinkt als een schepen zou zeggen dat een dossier niet vooruitgaat, niet opschiet omdat hij niet echt met de zaak bezig is geweest. Welnu, dat wordt hier zó geformuleerd: ‘We hebben ingezet op verstandig temporiseren.’ Is dat niet prachtig omzwachteld?
Zij: “Mooi. Doet me denken aan kluitje en riet. Maar hebt u geen cultureler voorbeeld?”
Hij: “Zeker wel. Zonet werd het jaarverslag van de musea besproken. Een tekst om duimen en vingers van af te likken. Ik citeer: ‘Visie en inhoud van het nieuwe stadsmuseum werden verfijnd en uitgediept. Keuzes en opties werden gewikt en gewogen, afgetast en afgetoetst’.
Zij: “Ja, dat is mooi gezegd.”
Hij: “Ogenblikje mevrouw. Ik ben nog niet klaar, de tekst gaat nog verder: ‘De achterban werd geconsulteerd en er werd hard gezocht naar methodes om het draagvlak te verruimen. Daartoe was er intensief overleg met zeer veel partners en betrokkenen.”
Zij: “Ja, zeer genuanceerd.”
Hij: “Momentje mevrouw. Het gaat nog verder: ‘Een aantal proefballonnen werden opgelaten in de richting van een meer dynamische en interactieve presentatie en werking.”
Zij: “Jaja, maar was er ook een conclusie?”
Hij: “Zeker. Er staat: ‘ Het zeer tastbare resultaat is een uitgewerkte projectdefinitie.’
Zij: “En die heeft geleid tot wat?”
Hij: “Tot niets. Maar er is beslist een nieuwe projectdefinitie te schrijven na intensief overleg met zeer veel partners en betrokkenen enz. enz.”
Zij: “Ik zal over die prijs eerst nog even nadenken, meneer. Goede avond.”
Hij: “Dank u wel, mevrouw. Doei!”

Welkom bij CD&V. Onze websites maken gebruik van cookies om jouw gebruikservaring te optimaliseren. Lees onze Cookie Policy voor meer informatie. Ons cookiebeleid en deze voorkeuren gelden voor alle CD&V-websites. Door op 'Akkoord' te klikken, ga je akkoord met de geselecteerde cookies.