Kortrijks telefoontje (03)

31-12-2016

Nu is het aan ons

Hij1: “En collega, niet goed geslapen? Je ziet er een beetje bleekjes uit.”
Hij2: “Gisterenavond was het wel gemeenteraad hé burgemeester. En hij ligt op mijn maag.”
Hij1: “Maar collega! Ik heb zelden zo’n rustige gemeenteraad meegemaakt. Harmonie, peis en vree, goede wil, verzoenende woorden, wederzijds begrip, opbouwende voorstellen, luisterbereidheid,… Wat wil je nog meer?”
Hij2:  “Juist daarom. Je ging toch wel heel ver mee met de oppositie, burgemeester.”
Hij1: “Oppositie, oppositie… Ik spreek liever over de minderheidsfracties, collega.”
Hij2: “Dat maakt me nog ongeruster, burgemeester. Ik heb je nog nooit zo begripvol horen spreken. Zij zijn de tegenstander, de vijand! Zij willen ons uit het zadel lichten. Wij zijn de meerderheid. Wíj hebben het voor het zeggen, niet zij. Punt.”
Hij1: ”Maar zij vertegenwoordigen meer dan 23000 kiezers, meer dan veertig procent van de bevolking.”
Hij2: “En dan? Onze drie partijen halen samen bijna 52%.”
Hij1: “Ja, ik weet dat. Wij zijn met ons drieën samen de meerderheid. Maar als goede liberaal vind ik dat een gezonde democratie juist de minderheden moet beschermen.”
Hij2: “Burgemeester, nu klink je bijna als een tsjeef. Je maakt me ongerust. Je bent toch niet van plan om volgende keer…”
Hij1: “Collega! We gaan geen vellen van ijsberen verkopen voor ze geschoten zijn, of hoe luidt dat spreekwoord ook weer?”
Hij2: “Nu word ik nóg ongeruster. ’t Is al wel dat ik ze in mijn OCMW een beetje koorde geef. Maar in de gemeenteraad moeten we ze op hun plaats zetten. Ze hebben 150 jaar de eerste viool mogen spelen; nu is het aan ons.”
Hij1: “Collega, onder ons tweeën zie ik geen grote problemen. We hebben alles netjes verdeeld. Maar onze nummer drie geeft mij toch geen gevoel van grote stabiliteit.”
Hij2: “Je bedoelt toch niet dat zij…?”
Hij1: “Ik bedoel niets, collega. Helemaal niets. Maar mijn grootmoeder zaliger zei altijd: ‘Zeg nooit nooit’ of zoals een of andere grote Engelse filosoof zo kernachtig verwoordde: ‘Never say never’. En je kunt niet ontkennen dat de voorstellen van de CD&V echt goed waren: een fonds voor garagewegen, een regionale sociale bouwmaatschappij, de R8 ingekanteld in de E17, een aparte rijbaan voor de snelle verbinding met Hoog-Kortrijk,… Ja, mijn politieke feeling herkent daar een bestuurspartij in.”
Hij2: “Straks vindt u het idee van die CD&V-er om een jonge knaap een maand in zijn spoor te laten meelopen, om te laten zien hoe hard een lokale politicus werkt, ook nog goed! En de knaap mag nog het presentiegeld opstrijken ook. Het staat zelfs al in De Standaard.”
Hij1: “Ik lees De Morgen, collega.”
Hij2: “Nee toch!”
Hij1: “Grapje…”

Welkom bij CD&V. Onze websites maken gebruik van cookies om jouw gebruikservaring te optimaliseren. Lees onze Cookie Policy voor meer informatie. Ons cookiebeleid en deze voorkeuren gelden voor alle CD&V-websites. Door op 'Akkoord' te klikken, ga je akkoord met de geselecteerde cookies.